Sinds enkele weken zomert het in ons Belgenlandje en is het bijzonder warm. Dus heb ik mijn home office maar op ons schaduwrijke terras geïnstalleerd.
Ik heb zicht op het zonovergoten (groene?) gazon van onze buren, waar een waaiervormige sproeier het gras besprenkelt, de godganse dag al.
Wat een verspilling, met dit weer wordt het gras er alleszins niet groener op. Het lijkt meer op het haar van iemand die zijn haarkleuring laat uitgroeien.
Vreemd toch, iedereen praat opnieuw volop over de gevolgen van de klimaatopwarming en tegelijkertijd gooien we onze kostbare grondstoffen langs ramen en deuren naar buiten.
Klimaatopwarming is geen abstract begrip meer, maar een realiteit die duidelijk zichtbaar wordt in onze omgeving.
Er schuilt een opvallende tegenstelling in onze samenleving. Terwijl velen zich zorgen maken over het klimaat, blijven onze consumptiegewoonten vaak bijdragen aan het probleem. De generatie die het meest bewust lijkt van de klimaatcrisis, blijkt tegelijkertijd ook een generatie die sterk afhankelijk is van gemak, snelle consumptie en voortdurende vernieuwing.
Platforms zoals Instagram, TikTok en Facebook hebben niet alleen onze manier van communiceren veranderd, maar ook ons koopgedrag en andere gewoonten. Nieuwe kledingcollecties, gadgets en reisbestemmingen worden voortdurend gepromoot.
Hierdoor ontstaat een cultuur waarin bezit vaak wordt gekoppeld aan identiteit. Het nieuwste toestel, de meest trendy outfit of die exotische vakantie worden soms gezien als een vorm van sociale status.
En onder andere precies daar wringt het schoentje.
Misschien ligt de oplossing voor de klimaatcrisis ook in de keuzes die we zelf elke dag opnieuw maken.
Veel stof tot nadenken dus en ondertussen blijft die sproeier maar gaan.
